Βαριέμαι τη νέα εβδομάδα που θα ξεκινήσει , να έβρεχε ακόμα δυο μέρες συνέχεια και να μαι σε μια τζαμαρία να βλέπω τη βροχή και μια μισάνοιχτη πόρτα να την ακούω. Και να μυρίζω τα δέντρα και την υγρασία. Τα πεύκα στα Ανάβρυτα μοσχοβολούν .Η ζωή παίρνει παράταση. Το ΟΑΚΑ κάτω απ τη βροχή είναι υπέροχο , γυαλίζουν τα ταρτάν και οι αψίδες και δεν τυφλώνει σαν σαχάρα όπως μέσα στον καύσωνα και στον ήλιο. Νομίζω ότι όλα ταιριάζουν καλύτερα με συννεφιά. Η πόλη λειτουργεί καλύτερα στη συννεφιά.Τον πολύ ήλιο τον σηκώνει η Πάρος όχι η Αττική οδός και η Ομόνοια. Αχ και να κρατήσει ...βγαίνω απ΄το Bateau lavoir νύχτα να αναπνεύσω πεύκο ελληνικό πεύκο ...μήπως και συναντήσω και τον Πάμπλο για κανά κρασί . Στο Lapin agile θα μαι . Είπαμε, ματαιότης οι αποστάσεις.. Bonne Semaine !!
Sunday, May 20, 2007
Friday, May 18, 2007
Ανοιξη - Κατάληξη

Αχ και να βρέξει .Να ξεπλυθούνε τα κεφάλια μας, ο χρόνος μας , να παραταθεί το πράσινο λίγο ακόμη. Θα είναι δείγμα υγείας αν έρθει βροχή. Οι τελευταίες αντοχές του κλίματος λίγο πριν την πλήρη απορρύθμιση του.
Ρυθμίζω και γω τον εαυτό μου με τα νέα εργασιακά δεδομένα. Ήρθε σαββατοκύριακο και ξυπνά η αίσθηση του χρώματος πάλι μέσα, οι βίαιες κόκκινες ριπές χύνονται σε λευκές επιφάνειες , και επιθυμία για οργάνωση των χρωμάτων σε μια τάξη που να εμπεριέχει όμως και το αυθόρμητο και βίαιο του αισθήματος που ξεπηδά, αυτού που δε βρίσκει λέξεις να μπει μέσα , αλλά είναι δυνατό και σου τρίζει τη γλώσσα πίσω από τα δόντια. Αυτό το ανείπωτο αίσθημα που όταν έρχεται σου δαγκώνει την καρδιά.
Φιλολογίες ,
θέλω το σαββατοκύριακο μου να είναι ζωγραφικό ,
Το εργόχειρον εργάκιον είναι για την Εξημέρωσε με που δήλωσε ότι είμαι ο αγαπημένος της ζωγράφος . Ορίστε μια Τοσκάνη ανοιξιάτικη σαν την παράταση της άνοιξης που επιδιώκουμε να κρατήσουμε μέσα μας φέτος , μιας και το καλοκαίρι προβλέπεται απροσδιόριστο και μάλλον θερμοκρασιακά επικίνδυνο.
Ρυθμίζω και γω τον εαυτό μου με τα νέα εργασιακά δεδομένα. Ήρθε σαββατοκύριακο και ξυπνά η αίσθηση του χρώματος πάλι μέσα, οι βίαιες κόκκινες ριπές χύνονται σε λευκές επιφάνειες , και επιθυμία για οργάνωση των χρωμάτων σε μια τάξη που να εμπεριέχει όμως και το αυθόρμητο και βίαιο του αισθήματος που ξεπηδά, αυτού που δε βρίσκει λέξεις να μπει μέσα , αλλά είναι δυνατό και σου τρίζει τη γλώσσα πίσω από τα δόντια. Αυτό το ανείπωτο αίσθημα που όταν έρχεται σου δαγκώνει την καρδιά.
Φιλολογίες ,
θέλω το σαββατοκύριακο μου να είναι ζωγραφικό ,
Το εργόχειρον εργάκιον είναι για την Εξημέρωσε με που δήλωσε ότι είμαι ο αγαπημένος της ζωγράφος . Ορίστε μια Τοσκάνη ανοιξιάτικη σαν την παράταση της άνοιξης που επιδιώκουμε να κρατήσουμε μέσα μας φέτος , μιας και το καλοκαίρι προβλέπεται απροσδιόριστο και μάλλον θερμοκρασιακά επικίνδυνο.
Sunday, May 13, 2007
Intro
Η δεσποσύνη με ρώτησε και της απαντώ ..
Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι ?
Να έχω εγώ τον έλεγχο του χρόνου μου.
Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι ?
Η περιέργεια χωρίς τέλος .
Το βασικό ελάττωμα σας ?
Η ροπή στη διέγερση ψυχής και σώματος που οδηγεί σε άγχος. Αντίστροφο η μαλθακότητα. Ψάχνω τη μπαλάντζα.
Ιστορική προσωπικότητα που ταυτίζεστε ?
Ντα Βίντσι . Εξερευνητές των θαλασσών και των πάγων.
Το αγαπημένο σας ταξίδι ?
Ταξίδι να ναι και όπου να ναι .
Αγαπημένοι συγγραφείς
Marg. Yourcenar, Amos Oz,Virg. Wolfe, Σώτη Τριανταφύλλου
Αρετή ανδρός ?
Η εντιμότητα και να μην έχει αρπακτική διάθεση
Αρετή γυναικός?
Η εξυπνάδα που δε γίνεται τούμπανο.
Αγαπημένος συνθέτης
Χατζηδάκης , Bach , Bjork
Το βιβλίο που σας σημάδεψε
Τα Απομνημονεύματα του Αδριανού της Yourcenar, και Η Ιστορία αγάπης και σκότους του Oz.
Η ταινία που σας σημάδεψε ?
Οι Ώρες με συγκίνησαν πολύ , φέτος Οι ζωές των άλλων . Ταινίες που εξυψώνουν σε ήρωα και δημιουργό ιστορίας το διπλανό άνθρωπο.
Αγαπημένος ζωγράφος ?
O Munch και ο Lucien Freud.
Ποια είναι η μεγαλύτερη επιτυχία σας ως τώρα?
Είμαι σε μια σχετική ηρεμία και υπάρχει πολύ δυναμικό χαράς ακόμη.
Ο μεγαλύτερος φόβος σας?
Η αρρώστια ειδικά η μοναχική .
Πως θα επιθυμούσατε να πεθάνετε ?
Μπαμ και κάτω
Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό ?
Ξεσκαρταρίσματος
Αν συναντούσατε το Θεό τι θα θέλατε να σας πει?
Είναι πεπρωμένο ή καθαρή τύχη αυτό που ζούμε ?
Πότε θα βγούνε οικολογικά αυτοκίνητα για όλους ?
Friday, May 11, 2007
Thursday, May 10, 2007
Μια τρελλή σφαίρα η γη

Αιθιοπία. Εξ ακοής και εκ φωτογραφιών φαντάζομαι τη γοητεία του διαφορετικού , του ξένου . Το σπαραγμό της φτώχειας, τα παιδιά που ζητούν ένα κέρμα από κάθε ξένο , σοκολατί εκπληκτικής ομορφιάς γυναίκες-γαζέλες. Ακούω για αξιοπρέπεια και χαμόγελο των ανθρώπων αλλά και αφάνταστη δυσκολία. Για τοπία δυο χιλιάδες μέτρα πάνω από τη θάλασσα , και ένα φεγγάρι που στην πανσέληνο του φωλιάζει μέσα στη χούφτα σου αφού πρώτα καθίσει στα μαλλιά σου. Για χρώματα , τη πολύχρωμη φαντασία των αφρικανών που διακοσμούν και βάφουν φαντεζί μαλλιά , νύχια , τοίχους , πιάτα έτσι για να γίνεται η ζωή υποφερτή. Υπάρχει μια φωτογραφία ενός ανθρώπου που ζητιανεύει τυλιγμένου με την πορτοκαλί εσάρπα- νατάλα όπως της λένε και μια μαγκούρα που κοιτάζει το φακό με βλέμμα εσωτερικό πόνου αλλά τρομερής δύναμης και γλύκας, προκαλεί σχεδόν κλάμα , θα ήταν το λιγότερο gross από τη μεριά μου να βάλω τη φωτογραφία αυτού του ανθρώπου εδώ , όσο και αν θέλω να μοιραστώ ένα αίσθημα με τον αναγνώστη του μπλογκ.
Παγκοσμιοποίηση , επιθυμία του σύχρονου ανθρώπου να διαχυθεί σε άλλες ζωές , σε άλλο χωροκόσμο , σε άλλο νομοθετικό σύστημα ύπαρξης.

Ανάγκη για ταξίδια , για ακρόαση του βουβού παλμού της γης στο χώμα της πάνω , της Μίας γης , που ο πρώτος κόσμος , τη σκάβει , την χτίζει , τη ρυπαίνει , την τσιμεντώνει , για να διάγει βίο απαλό , μετρημένο , σαν με ήπια δόση αναισθητικού. (ή ηρεμιστικού ). Και τα παιδιά πάντα τόσο κοντά στον βασικό παλμό της γης , μέσα στην αληθινή τάξη του κόσμου.
Και τέλος χαρά για αυτές και πολλές ακόμη φωτογραφίες και διηγήσεις , που με βάζουν στη θέση μου , και μου ναρκώνουν τον μικροαστικό μου θυμό για τη μαλάκω σήμερα στη δουλειά , και τον κάθε μαλάκα τριγύρω , που μου πε ότι η τιμή σου είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτά που παίρνεις εδώ στο δημόσιο , και η μιζέρια του δημοσίου δεν αντέχεται , και κάποια στιγμή πρέπει να φτιαχτείς , και να μη βλέπεις τους κατώτερους να σε ξεπερνάνε και όλα αυτά τα νεοπλουτίστικα. Κοίτα να δεις της λέω , το τζιπάκι που εσύ και ο άντρας σου ονειρεύεστε και το εξοχικό δεν είναι στα άμεσα σχέδια μου , αποφάσισα ότι η ζωή χωρίς τζιπάκι είναι καλύτερη . No jeeps and no salty chips the motto. Και λοιπά , και λοιπά , και λοιπά . Η μιζέρια είναι πρώτα απ όλα πάντα μέσα μας . Και το ανικανοποίητο εκεί επίσης. Οι φωτογραφίες αυτές με βοηθούν να επανατοποθετήσω τη ζωή μου εκεί που που πρέπει να στέκεται, αιωρούμενο νήμα σε ήπιο αεράκι , χωρίς αναταράξεις , χωρίς θορύβους , με αποχρώσεις θαλασσί.
Sunday, May 6, 2007
Shark-ozy

Κυριακή βράδυ και η Ομόνοια γεμίζει από τους Παναθηναϊκούς , ενώ η Place de la Concorde στο Παρίσι από Σαρκοζικούς. Με τις εκλογές στη Γαλλία υπάρχει μια πόλωση , οι Σαρκοζικοί μπροστά στις κάμερες του TV5 τον θεωρούν τον επόμενο επαναθεμελιωτή της χώρας με τη χαμένη τιμή και δόξα. Οπαδοί της Σεγκολέν από την άλλη λένε άλλος ότι ντρέπεται που η Γαλλία έχει φτάσει σ αυτό το σημείο να βγάζει βαρβάρους για προέδρους , άλλος ότι μια Γαλλία που ψηφίζει με τέτοιο morale τον αφήνει ξένο στην ίδια του τη χώρα. Θα δείξει.
Ο Παναθηναϊκός πρωταθλητής Ευρώπης , αλλά κανένα κοινό κανάλι δεν έδειξε τον αγώνα. Μόνο το supersport. Δεν το χω ,δεν είδα.
Μ αρέσουν οι σκηνές από ψηλά, πλατείες με κόσμο από ψηλά , πόλεις από ψηλά , εκεί που οι άνθρωποι γίνονται ψηφίδες και το ειδικό χάνεται μέσα στο γενικό της μαζικής επίδρασης. Έχουν κάτι το ανακουφιστικό οι σκηνές από ψηλά των γεγονότων , εξαφανίζουν την υποκειμενικότητα του νικητή , το φανατισμό και την αγριάδα της παρέας κάτω, και απλά αποτυπώνουν ένα θέαμα σε μήκος και πλάτος. Εικόνα και όγκος . Σαν μια αγέλη από ζέβρες που τρέχουν στη σαβάνα σ αυτά τα ωραία ντοκιμαντέρ. Η σαν μια σειρά από χιλιάδες φλαμίγκος σε μια λίμνη . Zωικός που είναι τελικά ο άνθρωπος. Χαίρεται , τρώει , κυνηγά , σκοτώνει συνήθως για την αγέλη του , όλα για να ανήκει σ αυτήν τα κάνει.
Ο Παναθηναϊκός πρωταθλητής Ευρώπης , αλλά κανένα κοινό κανάλι δεν έδειξε τον αγώνα. Μόνο το supersport. Δεν το χω ,δεν είδα.
Μ αρέσουν οι σκηνές από ψηλά, πλατείες με κόσμο από ψηλά , πόλεις από ψηλά , εκεί που οι άνθρωποι γίνονται ψηφίδες και το ειδικό χάνεται μέσα στο γενικό της μαζικής επίδρασης. Έχουν κάτι το ανακουφιστικό οι σκηνές από ψηλά των γεγονότων , εξαφανίζουν την υποκειμενικότητα του νικητή , το φανατισμό και την αγριάδα της παρέας κάτω, και απλά αποτυπώνουν ένα θέαμα σε μήκος και πλάτος. Εικόνα και όγκος . Σαν μια αγέλη από ζέβρες που τρέχουν στη σαβάνα σ αυτά τα ωραία ντοκιμαντέρ. Η σαν μια σειρά από χιλιάδες φλαμίγκος σε μια λίμνη . Zωικός που είναι τελικά ο άνθρωπος. Χαίρεται , τρώει , κυνηγά , σκοτώνει συνήθως για την αγέλη του , όλα για να ανήκει σ αυτήν τα κάνει.
Thursday, May 3, 2007
Έ, Έ, Έρχεται
Subscribe to:
Posts (Atom)










