St.-Petersburg Russia , Питер

Λένα Πλάτωνος - Ραντεβού (CD: Ημερολόγια)

Πρωτομαγιά στα Ανάβρυτα
ο καιρός είχε μια διαύγεια μαθηματική
σαν να χει μπει σε πλυντήριο
καθαρότητα κορεσμένου χρώματος

τα κυπαρίσσια ως παρενθέσεις φυλακίζουν την αοριστία της ζωής
και άνθρωποι μαζεύουν λουλούδια

διαβάζω φανατικά για την αγία πετρούπολη
μη χάσω τίποτα στις λίγες μέρες που θα πάω
δέος τα μουσεία, τα κτίρια της γρανιτένιας χώρας

η Λένα πλάτωνος εν αγνοία της παρηγορεί τις ψυχές μας
όσοι είδαμε τις εμφανίσεις της αυτό τον καιρό
αν μη τι άλλο πρόκειται για καλλιτέχνη που δεν ανταγωνίζεται κανέναν,
παρά μόνο και με τον πιο σκληρό τρόπο τον ίδιο της τον εαυτό.
Και αυτό πέρα από εστέτ και κουλτούρα το λένε αξιοπρέπεια.

Kate Bush - Hello Earth

Το μπλογκ έχει εξαντληθεί. Μερικά μελωδικά περάσματα και μια αιθέρια φωνή ήθελα απλά να μοιραστώ.

Athens is...

Την άνοιξη η Αθήνα μοιάζει με αλόγα.
Πολλαπλά ντοπαρισμένη, δεμένη από πολλές μεριές
με την κακοποιημένη της νιότη,
χλιμιντρίζει ασύστολα
ανάμεσα στις μουσικές συναυλίες
στα μικρά πεζοδρόμια και στις νεραντζιές.


(και ακούει offradio.gr από τη Θεσσαλονίκη που της πάει πολύ :))

Το χάρισμα της Σεραφίν

Με επτά βραβεία Σεζάρ έρχεται από τη Γαλλία το «Χάρισμα της Σεραφίν», η ιστορία της ναΐφ ζωγράφου Σεραφίν ντε Σανλί, που πέρασε τη ζωή της καθαρίζοντας σπίτια χωρίς να καταφέρει να αναγνωριστεί εν ζωή. Η ταινία αρχίζει να προβάλλεται από αύριο και στις ελληνικές αίθουσες και ο σκηνοθέτης της Μαρτέν Προβόστ (βραβευμένος ο ίδιος, όπως η ταινία και η πρωταγωνίστρια Γιολάντ Μορό) απάντησε, μεταξύ άλλων, στο γιατί η δημιουργία συνδυάζεται με την ταραγμένη ζωή.

«Οι ιστορίες των δημιουργών δίνουν καλές ιστορίες» λέει ο Προβόστ, «γιατί η δημιουργία είναι κατά βάθος αυτό που είμαστε. Είμαστε προικισμένα όντα με μια ευφυΐα η οποία μερικές φορές μας ξεπερνά. Χρησιμοποιούμε μόλις το 11% του εγκεφάλου μας και δεν γνωρίζω αν χρησιμοποιούμε όλη μας την καρδιά! Το να καταστρέφεις είναι τόσο εύκολο, το βλέπει κανείς κάθε μέρα. Το να δημιουργείς είναι άλλο πράγμα, πρέπει να έχεις μια προνομιούχα σχέση με το σύμπαν. Πιστεύω λοιπόν ότι μπορείς μέσα από μια ταινία να προσεγγίσεις αυτό το μυστήριο, και ναι πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον να το δεις, ίσως και για να το καταλάβεις καλύτερα».

Γιατί όμως οι ταραγμένες ζωές συνδυάζονται με τη δημιουργία; «Η ζωή ενός καλλιτέχνη είναι συχνά δυσκολότερη γιατί δεν μπορεί να αντιληφθεί τι του συμβαίνει, ακριβώς τη στιγμή που το έχει περισσότερο ανάγκη. Ο καλλιτέχνης είναι ένας οραματιστής, είναι πέρα από την εποχή του και έξω από κάθε εποχή. Είναι ένα προσωπικό δράμα. Πρέπει να δείξει πολύ θάρρος για να το αποδεχτεί. Ο Βαν Γκογκ είναι ένα άλλο παράδειγμα, συγγενικό της Σεραφίν. Ζωές αφιερωμένες σε μια τέχνη η οποία δεν χαίρει μεγάλης αναγνώρισης, αλλά με ένα έργο που έχει διατηρήσει την αξία του στον χρόνο και που ακόμα αποτελεί αντικείμενο μελέτης. Ποιο όμως ήταν το ελκυστικό κομμάτι στην ιστορία της Σεραφίν; «Βασίστηκα στη γνωριμία και τη σχέση της Σεραφίν με τον συλλέκτη Βίλχελμ Ούντε. Δεν θέλησα να αφηγηθώ τη ζωή της από το Α μέχρι το Ω, με τη φτώχεια και το δράμα που βίωσε στην παιδική της ηλικία και το τραγικό τέλος της ζωής της. Αυτό που με ενδιέφερε ήταν να δείξω πώς δύο υπάρξεις με τόσα να τους χωρίζουν, δύο περιθωριακά όντα, γιατί και εκείνος με τον τρόπο του ζούσε στο περιθώριο, συναντήθηκαν, ήρθαν κοντά και γνωρίστηκαν».

Οπως σημειώνει ο Γάλλος σκηνοθέτης, η ταινία «είναι μια ιστορία αγάπης. Μόνο που η πεμπτουσία της σχέσης είναι η δημιουργία, η ζωγραφική. Χωρίς τον Ούντε η Σεραφίν δεν θα έφτανε ποτέ τόσο μακριά. Και όσον αφορά το τέλος της ζωής της, ακόμα και αν ήταν τραγικό, σκέφτομαι ότι η Σεραφίν έφτασε μέχρι τα μύχια της ύπαρξής της και είχε πλήρη επίγνωση αυτού. Αφησε πίσω της ένα έργο. Και αυτό δεν είναι λίγο».

από την kathimerini.gr

Άνοιξη 2009

Περπατώντας ήσυχη νύχτα άνοιξης σε δρόμους του Χαλανδρίου
πέριξ του ρέματος
σειρές οι πολυκατοικίες "άνετης" κατασκευής
με τα παρτέρια και τα μεγάλα μπαλκόνια
με το γλυκό φωτισμό και τις βιβλιοθήκες με τα βιβλία των ανθρώπων.

Αναρωτιέσαι για την προέλευση του πλήθους
την προέλευση, την παιδεία και τα προσωπικά του
αν κρύψαν μια κατάθλιψη πίσω από ένα φωτιστικό,
μια απαλή κουρτίνα ή μια βιβλιοθήκη.

Και μέσα στο ημίφως του ήσυχου περιπάτου
διαπιστώνεις ότι τελικώς
Σύγχρονη Ιστορία,
Contemporary issues που λένε οι ειδικοί
ονομάζεται η συνάθροιση
φωτισμών και βιβλίων σε άνετα κουβούκλια σε σειρά
παραπλεύρως ευθέων δρόμων αραιής κίνησης..

(η κουρτίνα πέφτει, ακούγεται η τελευταία επίμονη τρίλια του Λέγκο της Πλάτωνος)

Μάρθα Φριντζήλα + Τάνια Τσανακλίδου

Μια φωνή λουλουδιού συναντά μια φωνή από χαλκό. Και πολλά ευγενή μέταλλα συντίθεται στις νύχτες του Μετρό στου Γκύζη.