Buddha Bar

Απόψε είμαι χαρούμενος. Φρένο στην TV, στις πυρκαγιές , σ ένα επικίδυνο καλοκαίρι που φεύγει με καύσωνα ξανά και ξανά. Μια εβδομάδα άδεια και εξαφανίζομαι στη Σεούλ της Κορέας για ένα ταξίδι που το κανονίζαμε από πέρυσι . Νέα πράγματα , νέες εικόνες, φαγητά, φάτσες ...μια χώρα με βουδιστική βραδύτητα και υπερκαπιταλιστική φρενίτιδα σε ένα. Ίδωμεν!!

Μακρυά από την εκλογολογία , τις γνωστές συζητήσεις , τις οχυρώσεις πίσω από τα κόμματα και τις ιδεοληψίες μας. Θα επανέλθω σε μια βδομάδα με φωτογραφίες και εντυπώσεις.Καλές διακοπές σε όσους χαλαρώνουν Σεπτέμβρη και καλή δύναμη σε όσους έχουν επιστρέψει και επανέλθει στην καθημερινότητα.

Black on black

Γκάου

γλώσσα , μασητήρας, πυραμίδα , αμβλυωπία, μανιτάρια
earthly pleasures, mobile, mobility, extraction
κίνηση , σιωπή , σιωπή , ιωπή , ωπή , οπή , όπη ζούνη
ζουμί , plenty of colours, αναμονή , του βουνού
πράσινα
όλα πράσινα , και υγρασία



Πατάω τα πλήκτρα να περάσει η ώρα. Αφού δεν είμαι στο νερό , πατάω πλήκτρα.

Τι να ψηφίσω φέτος ?

H εικόνα των δύο υποψήφιων πρωθυπουργών στα κανάλια από δω και στο εξής και χωρίς να το θέλω μου προκαλεί εμετό. Το εννοώ αυτό , και δεν μπορώ να το συγκρατήσω . Το ίδιο φρούτο μασημένο δεκαετίες επί δεκαετιών , οι ίδιες απαράλαχτες φάτσες , τα ίδια απαράλαχτα συνθήματα , οι ίδιες εμμονές , οι ίδιες κατηγόριες ...
Εμετός και μόνο εμετός . Στη θέα του Κωστάκη , στον παχουλό ωχαδερφισμό του , τυπικός ως σύγχρονος νεοέλλην , στη θέα του Γιωργάκη , ο άνθρωπος που ξέρει ότι είναι σε λάθος πόστο γιατί τον βάλανε να πουλάει λάθος εμπόρευμα .
Μου φαίνεται αδιανόητο και σ αυτές τις εκλογές τα δύο μεγάλα κόμματα να πάρουν το 80% που εξασφαλίζει την αρπαγή τους , την ανεντιμότητα , το αίσχος της παρουσίας τους σ 'αυτή τη χώρα . Που δε θέλει να μάθει , και δεν μπορεί ν αλλάξει ...και σ αυτό φταίνε και οι δυο τους και όλο το σύστημα από πίσω.
Και όμως τα κανάλια και οι εφημερίδες δε θ αφήσουν τον λαό να τους μαυρίσει. Εκεί , η πλύση εγκεφάλου , σε κάθε σπίτι , σε κάθε καφενείο , σε κάθε βεράντα στις 8 το βράδυ. Οι μονομάχοι , και τα όπλα των μεγάλων......ΜΠΛΙΑΑΑΑΑΑΑΧΧΧΧΧΧΧ!
Όχι εμείς οι λίγοι , που όμως είμαστε εν δυνάμει περισσότεροι ΑΣ ΜΗ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΤΟΥΣ, ας δηλώσουμε την επιθυμία μας για μια αλλαγή , τρόπου ήθους, IQ τελικά, γιατί αυτοί είναι για IQ αγελάδος.
Μια χώρα που υποβαθμίζεται περιβαλλοντικά ,με διάτρητους νόμους , διάτρητη δικαιοσύνη , διάτρητη οικονομία , και ακόρεστη δίψα για βόλεμα.Μια χώρα ατιμωρησίας και χαμηλής ελπίδας . Μια χώρα που η συναλλαγή ξεκινά καταρχήν μέσα στην οικογένεια. Μια χώρα που βυθίζεται στην αδιαφορία για αυτό που γίνεται έξω , παρά μόνο για την πάστρα του σπιτιού και των παιδιών της. Μέχρις εκεί , τα άλλα είναι πολυτέλειες για άλλους πολιτισμούς, τους ξενέρωτους τους Ευρωπαίους.

Μια πόλη που σε εξαναγκάζει σε έναν μικροαστισμό λούμπεν , που όλοι πασχίζουμε να φαντασιωθούμε την έξοδο μας από αυτόν , έστω και για λίγο , και υπόλοιπες πόλεις κλώνους που βουλιάζουν στην έλλειψη οράματος , σε κακό σχεδιασμό , κακή αρχιτεκτονική , αβέβαιο μέλλον.

ΟΧΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΜΑΥΡΙΣΩ. Και είμαι αποφασισμένος , και προσπαθώ όπου σταθώ να πω αυτά που θέλω να πω για αυτές τις μούρες που ζητούν την ψήφο μου.
Ας μαυρίσουμε μια φορά φέτος , όσο το δυνατόν περισσότεροι , να μη δούμε ειδήσεις , να ακούσουμε εναλλακτικές φωνές , να διαβάσουμε καλές εφημερίδες , να επιδιώξουμε καταρχήν νοητικά μια αλλαγή μεγαλύτερη από τους δυό του muppet show που ικετεύουν μελοδραματικά την ψήφο μας . Τον Προκόπη , τον Κώστα , το Γιωργάκη , τη Βάσω , τη Ντόρα ..μπλιαχ.
Επιτέλους αυτή τη χρονιά , ας ξυπνήσουμε , γιατί είμαστε νέοι και θέλουμε αλήθεια , και γιατί δε μας δένουν ακόμα τα συμφέροντα των μπαμπάδων και των παπούδων μας . Και μπορούμε την αλήθεια μέσα μας , να την περάσουμε και απέξω μας. Ίδωμεν παίδες, ίδωμεν ..

Το σύνδρομο του weekend

Τριγύρω στην Αργολίδα με τα ωραία της και τα άσχημα της. Έυφορη γη , με έντονο ανάγλυφο και την απειλή ενός στεγνού καλοκαιριού που έχει φέρει το τοπίο και τις βρύσες πολύ κοντά στην αφυδάτωση. Γλυκές καμπύλες στους δρόμους μέσα στα πορτοκάλια και τις ελιές . Η παρουσία του νεοέλληνα έντονη. Στα ραδιόφωνα , στις σουβλακερί , και κυρίως στα σκουπίδια. Πολλά σκουπίδια , σκουπίδια παντού . Στις παραλίες , στους δρόμους στο πλαϊ , σε κάθε κομματάκι γης. Live your myth ...


Αλλά ο μύθος βρίσκει και βγαίνει στο Ναύπλιο , εκεί μείναν πολλά ακόμη ...μια joie de vivre μεσογειακή και βραχώδης , λίγο το Ξενία πάνω και η 60s αισθητική , λίγο το Μπούρτζι , η Ακροναυπλία , πολλά ωραία μαγαζιά ..




Αλλά η εκδρομή έγινε για την Ηλέκτρα . Ήτο νεαρά δεσποινίδα . Στεφανία Γουρλιώτη , θα ακουστεί το όνομα της , γυμνασμένη , σφιχτή χωρίς στήθος , φάτσα χωρίς να ξεχωρίζει κάτι , αγοροκόριτσο , αλώνισε για δυό ώρες τη σκηνή. Πολύ καλή , πήρε το κείμενο και πέταξε, και μάλλον η αιτία που σώθηκε η παράσταση. Προς το τέλος ξεγυμνώνεται εντελώς και βουτάει μέσα σε 3 γούρνες που ήταν κομμάτι του σκηνικού , παίρνει το μπάνιο της , αφήνει τα βρώμικα μαύρα της δούλας , και φοράει άσπρα , ετοιμάζεται για το happy end της ,αυτό που περίμενε τόσα χρόνια μέσα στην οδυνηρή της τρέλλα , την επιβεβαίωση του συνδρόμου που πήρε το όνομα της από τον Freud , την ένωση με τον πατέρα στη φαντασία και το θάνατο της μάνας της Κλυταιμνήστρας απ΄τον αδερφό της. Ο αδερφός της πονεμένη ιστορία ..Τότσικας , δεν τον ξέρω τον κύριο , αλλά αρκετές γυναίκες με προειδοποίησαν να τον προσέξω να τους πω πως μου φάνηκε. Ήτανε λίγος , δεν τράβηξε.Και έχει πρόβλημα με την τριχοφυία του . Και αδιάφορη φυσιογνωμία επίσης. Δε μου άρεσε. Ο Φέρτης αντιθέτως ήταν πολύ καλός , ο σοβαρός με υπέροχη φωνή ηθοποιός που ξέρουμε. H Κόρα Καρβούνη , περίμενα να ξεχωρίσει περισσότερο σαν Χρυσόθεμη ,η σώφρων αδελφή της Ηλέκτρας.



Και μέσα στον αγώνα της Ηλέκτρας να ξεχωρίσει και να αφήσει παντού το τραγικό της στίγμα και το κακορίζικο παρόν της , βγαίνει για ένα εικοσάλεπτο περίπου η Καρυοφυλλιά , μια κακιασμένη Κλυταιμνήστρα στα πράσινα λαμέ , με το σατανικό της γέλιο , τις δικαιολογίες χάδι στην εξουσία της , και το δίκαιο του ισχυρού ελαφρυντικό στο έγκλημα της και εκεί καταλαβαίνεις ότι θα πέσει debate την επαύριο. Είχε τη μανιέρα που έχουμε συνηθίσει από τα σήριαλ που παίζει ,περιμέναμε μια γυναίκα κούκλα , αδηφάγα , που σπέρνει βάσανα και αναμετρήθηκε με τη μοίρα της αλλάζοντας την , και είδαμε αυτά αλλά δεν ήτανε της Κλυταιμνήστρας αυτά ήτανε της Καρυοφυλλιάς . Σαν να παίζει κάτι πολύ οικείο .Ο ηθοποιός μπροστά από το ρόλο , ή ο ρόλος υπηρέτης του ονόματος του ηθοποιού. Μάλλον θα τον μάγεψε τον Πέτερ Στάϊν και την έβγαλε femme fatale την Κλυταιμνήστρα.



Η παράσταση άξιζε. Κυρίως για το δυνατό κείμενο και την πολύ καλή γεμάτη ενέργεια ερμηνεία της Ηλέκτρας. Και το χειροκρότημα του Σαββάτου ήτανε δυνατό , αποθεωτικό για την Γουρλιώτη ενώ ο σκηνοθέτης ήταν σεμνότατος και με το ζόρι εμφανίστηκε στη σκηνή . Η παράσταση θα γυρίσει πολλά αρχαία θέατρα ανά την Ελλάδα και θα παιχτεί στη Σεούλ για δυό μέρες , και στη Νέα Υόρκη για τέσσερις από φθινόπωρο. Hollywood τρέμε , η Καρυοφυλλιά έρχεται με φάτσα μοιραία και ταλέντο που φωνάζει ( και άντε να προφέρεις τέτοιο όνομα ) :)

Η ομορφιά και η λύπη της

Λουσμένοι χρυσό φως του απογεύματος.
Κρυωμένοι τον αέρα που φυσσά..
ηλιοβασίλεμα αιματηρό σε ιδανικό σημείο
δεκάδες αγνώστοι,
συλλέκτες,
μοντέρνοι άνθρωποι.
Τώρα επιστροφή και σκούρα ζέστη ,
με τυλίγει ,
το ηλιοβασίλεμα είναι το ομορφότερο πράγμα στον κόσμο
κλειδώθηκε το αίσθημα μέσα
και με διέλυσε ...
κλέβω πάλι ένα στίχο ,
εγώ είμαι ένα σύννεφο και συ ένας
καημός .

Kalamata Rocks.

Χορευτικό αντίο από Καλαμάτα Οι παράλληλες εκδηλώσεις και το «εκπαιδευμένο» κοινό έδωσαν φέτος ξεχωριστό τόνο Της απεσταλμένης μας στην Καλαμάτα Σαντρας Βουλγαρη Με το λαχάνιασμα και τους ρυθμικούς χτύπους από τα σώματα των ερμηνευτών. Με το απελπισμένο νεύμα της μαύρης χορεύτριας που υποχωρεί στο σκοτάδι και ψιθυρίζει «It’s okay»... Ετσι ολοκληρώθηκε η παράσταση «Import Export» της βελγικής ομάδας «Les Ballets C. de la B.» με την οποία έκλεισε την Κυριακή το βράδυ (22/7) η αυλαία του φετινού 13ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας. Τους έντεκα καλλιτέχνες της ομάδας (χορευτές και μουσικούς) που ερεύνησαν μέσω της κίνησης και σε όλες του τις προεκτάσεις «το τι σημαίνει να αισθάνεσαι αδύναμος», χειροκρότησε θερμά το κοινό που γέμισε το αμφιθέατρο του Κάστρου. Το καθιερωμένο δεκαήμερο παραστάσεων (στο οποίο εφέτος συμμετείχαν ενενήντα εννέα καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο) διεύρυνε φέτος τη ματιά του με μια σειρά παράλληλων εκδηλώσεων που απλώθηκαν σε ολόκληρη την πόλη: από τη διάλεξη του Βιμ Βαντεκέιμπους και την «οικεία» συνάντηση με τον δραματουργό Γκάι Κουλς στο Δημοτικό Ωδείο της Καλαμάτας ώς το «After Party» στο «Ipanema Beach Bar (Σάββατο βράδυ στην παραλία του «Φιλοξένια») με τους «Think of One». Κοινό Το Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας έχει αποκτήσει ένα φανατικό κοινό. Κάτι που το επιβεβαιώσαμε για ακόμη μια φορά. Δεν είναι μόνο οι «ειδικοί» που έρχονται από την Αθήνα με την επιθυμία να ενημερωθούν για ό,τι νεώτερο υπάρχει σήμερα στον σύγχρονο χορό. Μια μεγάλη μερίδα από τα 10.000 άτομα που παρακολούθησαν φέτος το σύνολο των εκδηλώσεων είναι κάτοικοι της πόλης (μεταξύ τους πολλά παιδιά που σπουδάζουν στα τρία καλλιτεχνικά σχολεία της Καλαμάτας: τη Δημοτική Σχολή Χορού, την Εικαστική Σχολή και το Δημοτικό Ωδείο). Το Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας έχει δημιουργήσει ένα «εκπαιδευμένο» κοινό χορού. Κι αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό, αλλά όχι και το μοναδικό που έχει καταφέρει στα τελευταία δεκατρία χρόνια της διοργάνωσής του, πάντα υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Βίκυς Μαραγκοπούλου. Από το τελευταίο τριήμερο των εκδηλώσεων που κύλησε με παραστάσεις των ομάδων «Rootless Root» (Λίντα Καπετανέα, Γιόζεφ Φρούτσεκ, «Sudden Showers of Silence»), «Les Ballets C. de la B.» («Import Export») και το έργο «Catastrophe Communication Combinatoria» των Πάλε Ντιρβάλ και Καρολίν Ενό, ξεχωρίσαμε το μοναδικής ευαισθησίας ντουέτο του χορευτή Philippe Priasso με έναν εκσκαφέα (σύλληψη: Dominique Boivin) που παρουσιάστηκε στο πλαίσιο των παράλληλων εκδηλώσεων. Σκηνικό: το Λιμάνι της Καλαμάτας λίγο πριν δύσει ο ήλιος. Μουσική: η φωνή της Μαρία Κάλλας. Τίτλος αυτού του πρωτότυπου ερωτικού ντουέτου, «Transports Exceptionnels».Ο Φιλίπ Πριασό βρίσκεται στο στόμα ενός εκσκαφέα (στο τιμόνι του ο τεχνικός Eric Lamy) και ατενίζει με ανοιχτά χέρια τον Ταΰγετο... Καθώς ο βραχίονας του εκσκαφέα κινείται ο Πριασό τυλίγεται γύρω του, ακουμπάει πάνω του, στέκεται όρθιος. Με πλατιές, εντυπωσιακές κινήσεις ο εκσκαφέας τον μεταφέρει στα ύψη και τον αφήνει να ξαπλώσει στο έδαφος, περνάει από πάνω του και μας κόβει την ανάσα, απλώνει το «σκληρό» του χέρι για να τον ανασηκώσει και να τον προστατεύσει. Θεατές μια ομάδα ενημερωμένων για την εκδήλωση, τυχαίοι περαστικοί και μερικοί γλάροι που βρέθηκαν απρόοπτα στην πορεία του Φιλίπ Πριασό. Μαζί τους κι εμείς. Κάπου ανάμεσα στη γη και τον ουρανό... Από την Καθημερινή 24/7