Sunday, December 6, 2009

Σκόρπιες σκέψεις για την 6η Δεκέμβρη.

Τίποτε δεν είναι εύκολο στη ζωή. Αλλά το λάθος που έχει κάνει η ζωή με τη νέα γενιά είναι ότι τους προετοίμασε λέγοντας τους (μας) ότι η ζωή είναι εύκολη. Όσο μεγαλώνεις και το μυαλό ανοίγει για να χωρέσει αυτά που συμβαίνουν σε σένα και γύρω, τόσο καταλαβαίνεις ότι η νιότη μέχρι τα 25 δεν είναι τίποτε περισσότερο παρά μία γυάλα. Βλέπω νέα παιδιά παντού, δεν μπορώ να μη σκεφτώ ότι ευτυχώς και δεν είμαι 22 χρονών, σκέφτομαι τις επιδιώξεις, τις φιλοδοξίες και τις σταθερές μου στα 22. Καμμιά δεν ισχύει τώρα, ένα ντρεσαρισμένο άλογο κούρσας από τη φαμίλια και το σχολείο. Τώρα σκέφτομαι πολύ πιο καθαρά, νιότη είναι το προστατευτικό τζάμι των ορμονών σου, τρέλλα, κορδέλα. Έτσι είναι και οι νέοι σήμερα, τι επαναστάσεις και όρυζα? Οι άλλοι τώρα (το σύστημα Ελλάς ΑΕ) τους έχουν φερθεί πολύ σκάρτα, αντί να σκεφτούν τη δική τους νιότη, και ότι μέσα από μια ήπια αλληλεπίδραση και παράδειγμα ο άνθρωπος βρίσκει μόνος του το δρόμο του, τους φέρονται θαρρείς και είναι τιμαλφές προς επένδυση, κόσμημα κλεισμένο σε θυρίδα στην τράπεζα.
Υπερβολή. Εκπαιδευτική, εργασιακή, προσωπική. Από τη μια όλοι οι δρόμοι κλειστοί και από την άλλη όλα επιτρέπονται. Και το μόνο που μένει είναι η στυλιστική σχιζοφρένεια στους δρόμους, στα μπαρ και στα τρένα, μάρτυρας των μαθημάτων που δεν έγιναν, των εργαστηρίων που δεν έγιναν, των χαρτζιλικιών που δαπανήθηκαν..δεν ξέρω, με κουράζει να διαβάζω στις εφημερίδες από κάθε "γνώστη" για την οργή των νέων και μπαρούφες.
Για να συμμαζέψεις κάτι πρέπει να το απομυθοποιήσεις για να το γνωρίσεις. Μόνο η γνώση είναι δύναμη, η άγνοια είναι θόλωμα και τότε είναι που το σύστημα βολεύεται. Μια παραδοχή από γονείς και σχολεία ότι η ζωή είναι δύσκολο πράγμα και η ομορφιά της είναι ακριβώς αυτή, και όχι μια ροζ κλωτσοπατινάδα ίσως είναι μια μικρή αρχή (με επιφύλαξη, αλλά έτσι για να πούμε κάτι).

8 comments:

mahler76 said...

Μόνο η γνώση είναι δύναμη καλά τα λές αγορίνα μου.

phoinix said...

χαμένες υποσχέσεις στη χαμένη γενιά.
απορώ δηλαδή πόσο ακόμη νομίζουν οτι θα αντέξει το σύστημά τους.
σιγά σιγά όλα σαπίζουν.
εκτός απο κάποια μυαλά που μένουν κοφτερά.

ΤΟ ΒΑΓΟΝΙ said...

Τοξικό σύστημα, τοξικοί γονείς...
Κανείς δε μας είπε ότι η ζωή είναι εύκολη, ξέρεις. Το κρίμα είναι πως δε μας είπαν ποτέ τίποτα. Και είναι χειρότερο αυτό από ένα ψέμα, κάτι να παραμυθιαζόμαστε.
Αυτοσυμπληρωνόμαστε συμβολικά, στυλιστικά και ουσιαστικά, εντείνουμε κι εμείς αυτό το φαύλο κύκλο-προκαλούμε περισσότερο την αδιαφορία και συντηρούμε το διακοσμητικό μας ρόλο. Παρά τις επιφυλάξεις σου, ας ευχηθούμε αυτή τη σωτήρια συνειδητοποίηση-"παραδοχή". Ποτέ δεν ξέρεις.

celsius33 said...

η μόνη δύναμη νομίζω μαλερούκο
θα συμφωνήσω με το όμορφο σχόλιο phoinix
το βαγόνι, όμορφο σχόλιο σ'ευχαριστώ!

fuzzy burlesque said...

ψεκασμενοι με τρελα.

Thomas Xomeritis said...

Τις ίδιες σκέψεις κάνω κι εγώ...

celsius33 said...

όντως τα ίδια λέμε πάνω κάτω τόμας
hi fuzzy
Καλό ΣΚ, σήμερα διακτινίζομαι στο Κάϊρο :)

photonio said...

kala ta les , alla kai oi neoi, prepei na doy tis dikes eythines