Islands

• Στο Μπίστι ανέβηκα παραπάνω μέσα στα πεύκα και ξάπλωσα πάνω στις πευκοβελόνες εκτελώντας πνευματική φακιρική, ν' αδειάσει το τσιμέντο από μέσα μου, να ακουμπήσει το σώμα χώμα. Κλαδιά κατάξερα πεύκων με γρατζούνιζαν και ζουζούνια με γαργαλούσαν. Δεκτικός σε κάθε αίσθηση. Μύριζε το ρετσίνι, πιο συγκεκριμένος ο κόσμος από κάποιον  χωμένο σ'ένα αρωματικό πευκοδάσος δε γίνεται. Το Μάη στο Hampstead heath είχα χαθεί μέσα στα δέντρα και έβρεχε, ο αέρας μύριζε ελάχιστα, μούχλα και βροχή, κανένα αιθέριο έλαιο, τόσο εύφορο χώμα και καμμιά μυρωδιά.
• Εδώ όλα είναι του χεριού σου, το δάσος πάντα μικρό, η θάλασσα ποτέ τόσο μεγάλη ώστε να μη βλέπεις ένα απέναντι νησί, ένα βράχο. Ο κόσμος σε compact έκδοση. Η χώρα αυτή, μπουκαλάκι μικρό  αιθέριο έλαιο.